Historia Kendamy

Kendama – co to jest?

Kendama (jap. けん玉) to tradycyjna japońska zabawka zręcznościowa wykonana z drewna. Składa się z uchwytu (tzw. ken) oraz kulki (tama) połączonej sznurkiem. Na uchwycie znajdują się specjalne wgłębienia (talerzyki), a także szpikulec, na który można nabić kulkę.

Budowa kendamy

  • Ken – główny uchwyt
  • Kensaki – szpikulec
  • Ōzara – duży talerzyk
  • Chūzara – środkowy talerzyk
  • Kozara – mały talerzyk
  • Tama – kulka
  • Ana – otwór w kulce
  • Ito – sznurek
  • Saradō – poprzeczna część z talerzykami
  • Kenjiri – dolna część uchwytu

Na czym polega zabawa?

Celem gry jest wykonywanie trików poprzez łapanie kulki na talerzykach lub nabijanie jej na szpikulec. Choć zasady są proste, kendama wymaga dobrej koordynacji, wyczucia rytmu i precyzji ruchów.

Historia

Kendama wywodzi się z Japonii, jednak jej korzenie sięgają Europy (zabawki typu „cup-and-ball”). Do Japonii trafiła najprawdopodobniej przez handel z Holendrami w okresie Edo (1603–1868).

Nowoczesna forma kendamy powstała na początku XX wieku w mieście Hatsukaichi, znanym z tradycji obróbki drewna. Z czasem zabawka zdobywała i traciła popularność, aż ponownie zyskała uznanie – dziś jest szeroko rozpowszechniona, a nawet wykorzystywana w edukacji dzieci.

Kendama dziś

Obecnie kendama to nie tylko zabawka, ale także sport i społeczność. Organizowane są zawody na całym świecie, w tym Mistrzostwa Świata Kendama oraz liczne turnieje krajowe.